Op 15 mei 2015 verscheen het thrillerdebuut ‘Nikki’ van Tim Notten bij uitgeverij De Fontein. Intussen is er al heel wat over geschreven en gezegd, maar de vier-sterrenrecensie van Vrij Nederland willen we graag even voor u aanhalen.

Notten schrijft bijzonder prettig, stopt hier en daar een vleugje humor in zijn debuut, melodramatiseert functioneel, is ter zake kundig en bouwt daarmee een prima verhaal op. Een verhaal dat hij ondanks de grotere intriges die langzamerhand hun intrede doen toch enigszins klein weet te houden.

★★★★☆ Vrij Nederland

Fragment uit ‘Nikki’

Het thrillerdebuut van Tim Notten getiteld Nikki ligt sinds mei 2015 in de boekhandelIk moet hier weg, maar waarheen? Naar buiten, de tuin in. De warmte rolt over me heen zodra ik de deur open. De lucht is dik, de geluiden uit de tuin stroperig, alsof vogels en zoogdieren bezig zijn te smelten. Ik sta bij de sauna, aan de rand van het dompelbad. Ik stap in het koude water. Mijn kleren zuigen zich vol terwijl ik me langzaam steeds dieper laat zakken, tot het wateroppervlak zich boven mijn kruin sluit. Langer dan een minuut hou ik het niet uit. Ik schiet overeind, hap naar adem en krijg een sloot water binnen. Het prikt in mijn neus en ogen. Hoestend klauter ik uit het dompelbad, hunkerend naar het warme zonlicht. Bastiaan kijkt me uitdrukkingsloos aan. Ik haal mijn schouders op en laat mezelf zakken op een ligstoel.
        ‘Wil je koffie?’ vraagt hij.
        Ik knik. In de bloedhete zon krijg ik langzaamaan weer wat gevoel terug in mijn vingers en tenen. ‘Altijd aan een ander denken,’ zei mijn vader vroeger. Dat was zijn motto. Waarom ik daar nu ineens aan denk is me een raadsel, maar de beste man herhaalde het eindeloos, als een perpetuum dicens dat hemzelf misschien houvast bood, maar mij niet. Ik kan aan anderen denken wat ik wil, het verhindert niet dat ik hen pijn doe, en dat ik daarna met spijt en wroeging achterblijf. Mijn geliefden hadden er meer aan gehad als hij me gewoon had opgevoed.
        Nikki’s brief markeert wat dat betreft een dieptepunt. Jaren van plannen maken, minnen en bouwen aan een bestaan met Laura, het kostte me niet meer dan een paar maanden om het allemaal om zeep te helpen. Omdat het niet genoeg was, want louter bestaan is niet hetzelfde als leven. Het is hooguit een slap aftreksel, een fantasieloos filtraat, een excuus voor leven, dat excessen uitsluit, en smaak nivelleert tot een industriestandaard waarin een tomaat nooit meer extreem lekker is, of misselijkmakend smerig. Ik weet niet waar of wanneer ik daarin ben gaan geloven, maar ik heb de grens opgezocht, ben eroverheen gegaan en heb onvoorstelbaar veel schade veroorzaakt.
        Bastiaan brengt behalve koffie ook een handdoek en een badjas. ‘Misschien,’ zegt hij, ‘is dit niet het beste moment om jezelf te verzuipen in een bak koud water. Maar als je dat per se wilt, dan zou ik wachten op springtij.’ Hij loopt terug naar het huis. Bij de deur draait hij zich om. ‘Er is nog heel veel werk te doen.’ Dan zet hij deuren wijd open en gaat naar binnen.

© 2015 Tim Notten

Een inkijkexemplaar (helaas zonder proloog) vindt u hier bij bol.com.

Bestellen kan bij Bol natuurlijk, of bij Bruna, maar ook gewoon in de boekwinkel.

Nikki | 350 pagina’s | ISBN 9789026137020 | €18,99